Stressless VR – aplikacja wspomagająca oswajanie stresujących sytuacji z wykorzystaniem technologii wirtualnej rzeczywistości

Niniejsza praca magisterska przedstawia koncepcję wykorzystania technologii wirtualnej rzeczywistości jako narzędzia wspomagającego proces adaptacji do stresogennych sytuacji. Symulacje przeprowadzane w realistycznym, a zarazem bezpiecznym środowisku cyfrowym zapewniają odpowiednie warunki do treningu i mogą przyczyniać się do lepszego radzenia sobie w rzeczywistych okolicznościach, na co wskazują wyniki przeanalizowanych badań.
W pracy przeprowadzono analizę dostępnych na rynku aplikacji, a następnie opracowano autorskie rozwiązanie obejmujące analizę potrzeb, koncepcję aplikacji oraz implementację prototypu. Powstały prototyp aplikacji zawiera przykładową scenę przedstawiającą realistyczne otoczenie sprzyjające oswajaniu się z sytuacjami takimi jak rozmowa o pracę czy egzamin ustny. Przygotowana scena dostępna jest w dwóch wersjach: wersji o wysokim poziomie szczegółowości, przeznaczonej na komputery osobiste oraz gogle VR, a także wersji low poly, przeznaczonej na urządzenia mobilne.
Symulacje nie są ograniczone do sztywnych scenariuszy dzięki wykorzystaniu sztucznej inteligencji. Każda z nich poprzedzona jest etapem konfiguracji, który obejmuje m.in. wybór modelu językowego, wprowadzenie promptu oraz opcjonalne dodanie pliku wykorzystywanego przez mechanizm RAG. Elementy te pozwalają określić kontekst symulacji oraz zakres wiedzy wykorzystywanej przez model. Użytkownik ma zatem możliwość weryfikowania swojej wiedzy na dany temat, a zarazem oswajania się ze stresem związanym z daną sytuacją poprzez prowadzenie swobodnej rozmowy z cyfrowym awatarem zasilanym sztuczną inteligencją. Po każdej symulacji system dostarcza raport z rozmowy zawierający statystyki dotyczące poziomu oszacowanego stresu oraz podsumowanie. Na podstawie wyników przeanalizowanych badań można zatem stwierdzić, że opracowana aplikacja ma potencjał do zastosowania zarówno w pracy indywidualnej, jak i jako narzędzie wspierające specjalistów.
Aplikacja charakteryzuje się wysokim poziomem generyczności oraz elastyczności dzięki zastosowaniu architektury modułowej. Stronę kliencką oparto na lekkim, otwartoźródłowym (ang. open-source) i dobrze zoptymalizowany, silniku Godot, który zapewnia wsparcie technologii VR. Natomiast aplikacja serwerowa napisana jest w języku Python z wykorzystaniem bibliotek, takich jak Vosk, Coqui TTS oraz Phonemizer, na których oparte są poszczególne funkcjonalności. Umożliwia to ich łatwą wymianę, rozbudowę oraz dostosowanie do przyszłych potrzeb projektu. Uzyskane rezultaty stanowią zatem punkt wyjścia do dalszego rozwoju prototypu o nowe sceny, animacje, biblioteki do analizy mowy i dźwięku czy integracje z kolejnymi chmurowymi modelami językowymi.